U skladu s izraženim nastojanjima da se nastavi s repertoarskim i žanrovskim obogaćivanjem programa Opere, uprava Srpskog narodnog pozorišta odlučila se za logičan potez, ponovo stavljajući na repertoar jedno od najkarakterističnijih i najboljih dela takozvanog „lakšeg“, operetskog repertoara, popularnu Kneginju čardaša Imrea Kalmana, koja je gotovo po tradiciji, uvek nailazila na odličan prijem i naklonost novosadske publike. Uz činjenicu da povratak Kneginje na scenu SNP predstavlja zanimljivu protivtežu tekućem programu predstava takozvanog „gvozdenog“ operskog repertoara, izvođenje ove operete pružilo je i dobru priliku da se vrsni mladi pevači, solisti podmlađenog operskog ansambla ogledaju i u ulogama jedne ovakve predstave komičnog, operetskog žanra.
Premijerno izvođenje Kneginje čardaša okupilo je tako odličnu ekipu solista, među kojima su dominirale mlade pevačke snage – u naslovnoj ulozi Silve Verecki nastupale su sjajna mecosopranistkinja Jelena Končar kao i u alternaciji, gostujuća solistkinja Dragana P. Radaković, ulogu mladog kneza Edvina tumačili su Miljenko Đuran, kao gost i Slavoljub Kocić, u ulozi grofa Bonifacija nastupao je Goran Strgar, dok su ulogu kontese Stazi pevale Danijela Jovanović i, u alternaciji, Senka Nedeljković. U pripremi premijere Kneginje čardaša bio je angažovan eminentni operski reditelj iz Mađarske Janoš Sikora, koji je ostvario jednu modernu i živopisnu postavku operete pregnantnog scenskog ritma, dok je muzičko vođstvo povereno istaknutom mađarskom dirigentu mlađe generacije Gergelju Kešeljaku, čije učešće je obezbedilo vrlo ozbiljan, zavidan izvođački nivo predstave. (Posle Kešeljaka izvođenjem predstave rukovodio je još jedan renomirani gost iz inostranstva – dirigent Opere HNK iz Zagreba Zoran Juranić). Značajnu dimenziju novoj scenskoj postavci operete pružile su uz to i vrcave, visprene tekstualne intervencije dramaturga Arpada Vicka, koje su uspelom žargonskom aktuelizacijom teksta, tok i radnju predstave potpuno osavremenile i približile je današnjoj publici.
Kao rezultat njihovog zajedničkog rada nastala je razigrana, pitka i dinamična predstava koja je publici pružila puno uživanja u zanosnoj i melodioznoj muzici i u sigurnim, upečatljivim pevačkim i glumačkim kreacijama tumača glavnih uloga. Ovde se pre svega izdvajaju šarmantno, sugestivno i minuciozno ostvarena rola Silve Verecki u tumačenju Jelene Končar, kojoj je sjajno parirao, vokalno i scenski vrlo ubedljivi pevač izraženog komičarskog dara, Miljenko Đuran kao mladi Edvin. Veoma uspela i dorečena tumačenja istih uloga ostvarili su takođe i potom Dragana P. Radaković i Slavoljub Kocić, a uz glavne protagoniste treba posebno izdvojiti nadahnutog i raspoloženog Gorana Strgara, koji je u ulozi Edvinovog prijatelja, grofa Bonija ostvario prave male pevačke i glumačke bravure. Živahni i na trenutke burleskno ubrzani tempo predstave dovodio je pritom povremeno i do preterano eksplicitnih gegova, scenskih gestova aktera i prenaglašenih rediteljskih rešenja, koja možda nisu bila potpuno u duhu kompozitorskih i režijskih zamisli iz vremena pre stotinak godina, kada je ova opereta započinjala svoj scenski život, ali sudeći po reakciji publike, ovakve intervencije reditelja Sikore danas očigledno imaju svoje dramaturško opravdanje. Sa Goranom Strgarom u prvoj podeli nastupila je Danijela Jovanović, ostvarivši suvereno i finim komičnim detaljima uobličeno tumačenje uloge kontese Anastazije – Stazi, dok je u alternaciji u istoj roli nastupila Senka Nedeljković. U ulozi Feri Bačija nastupili su Branislav Vukasović i Igor Ksionžik, koji je takođe pevao i rolu Miške, a u čisto „dramskim“ ulogama kneza Leopolda i njegove supruge Adele nastupili su odmereni i stameni Stevan Gardinovački i Mirjana Gardinovački, čije je pojavljivanje davalo protivtežu i stabilnost živim, jarkim i uzvitlanim scenskim i igračkim pokretima na pozornici. Punoću i bogatstvo ukupnom teatarskom i muzičkom doživljaju davali su scenski veoma atraktivni i efektni nastupi solista i članova baletskog ansambla, u koreografiji Dragana Jerinkića, kao i brižljivo pripremljeni nastupi Hora SNP.
Ova nepretenciozna opereta tekla je i razvijala se pred očima gledalaca žustro i poletno, kao svojevrsna laka komedija zabluda, sve do neizbežnog „sretnog kraja“ osvajajući privlačnim melodijama, naivnim, očekivano „iznenađujućim“ dramskim preokretima kao i živopisnom rekonstrukcijom atmosfere jednog davno prošlog vremena. Po završetku trijumfalnog premijernog izvođenja Kneginje čardaša, prisutni gledaoci su dugim i srdačnim aplauzima pozdravljali aktere i učesnike predstave, trijumfom ovenčavajući ponovni povratak ove popularne operete na scenu SNP.
Ukupnom uspehu predstave značajno su doprineli i svedena i stilizovana scenografija Saše Senkovića, kao i istorijskoj epohi, ali i kabaretskoj i operetskoj atmosferi komada potpuno primereni kostimi koje je kreirala Jasna Petrović-Badnjarević.