DRAGAN VLALUKIN, prvak baleta - 25 GODINA UMETNIČKOG RADA

Ulogom Merkucija u baletu ROMEO I JULIJA  Dragan Vlalukin će obeležiti 25 godina umetničkog rada na sceni Srpskog narodnog pozorišta..

Rođen u Novom Sadu 21. novembra 1962. godine.
Završio Baletsku školu u Novom Sadu u klasi prof. Ksenije Dinjaški i prof. Vere Fele.  U Srpskom narodnom pozorištu od 1982. godine.
Nagrade: dobitnik je Zlatne medalje "Jovan Đorđević", najvišeg priznanja Srpskog narodnog pozorišta, Godišnjih nagrada SNP-a za posebna umetnička ostvarenja: za ulogu Cara u baletu Konjić Grbonjić, Pavlosa u baletu Grk Zorba i za ulogu Njeguša u baletu Vesela udovica, kao i nagrade publike za ulogu Skitnice u baletu Ožalošćena porodica, na festivalu Nušićevi dani u Smederevu.
Učestvovao na Takmičenju baletskih škola u Zemunu i na Jugoslovenskom baletskom takmičenju. Gostovao u Mađarskoj, Rumuniji, Austriji, Ukrajini, Velikoj Britaniji i Kanadi.


MOJ UČENIK, DRAGAN VLALUKIN
Na samom početku, a pre susreta s igrom, Dragan Vlalukin je voleo klavir. Zbog klavira je upisao Srednju baletsku školu, a tek posle je shvatio sve. Muzika je bila i duša i telo, ona ga je dovela do igre i učinila  umetnikom specifične igračke prepoznatljivosti.
Bio je dečak dobro "skrojene" figure, lepuškast, nižeg rasta, duhovit u situaciji i u pogledu na sebe samoga. Pubertetski svoj, nekada profesoru u inat, a u inat i iz inata može i ono što nije mogao. Iz škole je ispraćen s dobrom igračkom tehnikom, ali i sa znanjem da dečačke maštarije o princu Zigfridu i Albertu nisu realne.
Razvojni put umetnika Igrača tekao je u Srpskom narodnom pozorištu iz osnova koje mu je dala škola i podarila priroda. Kao da nije bilo jednostavnije krojene lične umetničke karte. Put po darovima prirode išao je u pravcu njegovog "fahovskog" mesta u ansamblu Baleta Srpskog narodnog pozorišta. Dragan se izdvojio kao klasično karakterni igrač. On poseduje naglašenu sposobnost da nijansira i podvuče pogledom, pokretom ili gestom najbitnija psihološka stanja lika, i njegovog odnosa u interakciji. To daje posebnost njegovoj igri. Uverljiv je, i potpuno doživljen u svim situacijama, što "teče" iz njegovog umetničkog bića. To je njegova suština, snaga i njegov život. U svakoj novoj predstavi nov lik, nova igračka bravura optočena samo na njegov način psihološkim nijansiranjem životnog i igračkog u umetničkom zadatku.
Igračkom tehnikom vlada u meri i opsegu potreba likova koje igra. Ta tehnika je zahvatna: dobri skokovi i obrti, lepi vezivno-igrački detalji, a sa partnerkom u duetnim pasažima pokazuje zrelost i umenje.
Kod Dragana Vlalukina "složeni" su darovi prirode i znanje igračkog zanata. Sve se sklopilo, sve je po meri, kao da nije trebalo više, a nije smelo manje. Za sobom u tragu od dvadeset pet godina ostavlja jedinstven, specifičan i bogat prilog repertoarskoj zaostavštini Baleta Srpskog narodnog pozorišta.
Srećan jubilej!
Ksenija DINjAŠKI

U l o g e:

Trgovac – VILA LUTAKA Jozefa Bajera, divertisman u jednom činu
Koreograf: Žarko Milenković
Zajednički projekat Muzičkog centra i Baletske škole premijerno izveden 18. aprila 1981.

Pas de deux – ŽIZELA Adolfa Adama
Koreografska redakcija:
Leonid Lavrovski po Perou
Koreografija i režija: Milica Jovanović
Premijera: 23. mart 1982, D. Vlalukin od sezone 1988/89.

VEČE BALETA
OKSIGEN Rudolfa Bručija – Mladići
CEZAR Otorina Respigija – Muškarci
Koreografija i režija: Laslo Pete
Premijera: 27. novembar 1982.

BALETSKI DIVERTISMAN
Bubnjar – BAL KADETA Johana Štrausa
Koreografiju D. Lišina prenela i uvežbala Božica Lisak
Premijera: 12. maj 1983.

Čardaš – KOPELIJA Lea Deliba
Koreograf: Vlasto Dedović
Premijera: 14. i 15. januar 1984.

Nilson – PIPI DUGA ČARAPA Kruna Cipcija
Libreto, koreografija i režija: Iko Otrin
Premijera: 20. novembar 1984.

Dvorska luda, Napolitanska igra (solo) – LABUDOVO JEZERO P. I. Čajkovskog
Redakcija i režija: Konstantin M. Sergejev i Natalija Dudinska
Premijera: 8. februar 1985.

Kockari – AMERIKANAC U PARIZU Džordža Geršvina
Libreto, koreografija i režija: Slavko Pervan
Premijera: 17. decembar 1985.

VEČE BALETA – DIVERTISMAN, solo
Reditelj: Helmut Nedelko
Premijera: 18. mart 1986.

Dever – VEČITI MLADOŽENjA Zorana Mulića
Libreto, koreografija i režija: Lidija Pilipenko
Premijera: 14. decembar 1986, D. Vlalukin od sezone 1988/89.

ORION Miroslava Štatkića – Dvorjani
Koreografija i režija: Slavko Pervan
Premijera: 12. april 1988.

Flavijus – KLEOPATRA Bazila Polidorisa
Libreto, koreografija i režija: Stevan Grebel
Premijera: 25. novembar 1988.

Car – KONjIĆ GRBONjIĆ Rodiona Ščedrina
Koreografija i režija: Viktor Litvinov
Premijera: 25. februar 1989.

ALTUM SILENCIJUM / ZEMLjA
Stevana Divjakovića i Gabora Lenđela, solo
Koreograf: Mark Bogart
Premijera: 20. decembar 1989.

SH' MA (SLUŠAJ) Mitra Subotića,
manja sola
Koreografija i režija: Suki Džon
Premijera: 26. april 1990.

KOLAŽ RAPSODIJA Franca Lista, solo
Koreograf: Peter Laslo
Premijera: 10. novembar1990.

Alen, Petao – VRAGOLANKA Ferdinanda Herolda
Koreografija i režija: Iko Otrin
Obnova kao premijera: 22. februar 1991.

Avelj – STVARANjE SVETA Andreja Petrova
Koreografija i režija: Iko Otrin
Premijera: 20. april 1991.

Saracenski par, Kineska igra – ŠČELKUNČIK P. I. Čajkovskog
Koreografija i režija: Valerij Kovtun
Premijera: 21. decembar 1991.

ALTUM SILENCIJUM S. Divjakovića / KARMINA BURANA K. Orfa, solo
Koreografija i režija: Zlatko Mikulić
Premijera: 6. jun 1992.

Stefan – KRALjEVA JESEN Jugoslava Bošnjaka
Libreto, koreografija i režija: Krunislav Simić
Premijera: 25. septembar 1993.

BALETSKO VEČE
Kaščej – ŽAR PTICA (svita) Igora Stravinskog
Libreto, koreografija i režija: Živojin Novkov
KOLAŽ RAPSODIJA Franca Lista, solo
Koreograf: Peter Laslo
Premijera: 19. februar 1994.

Pavlos – GRK ZORBA Mikisa Teodorakisa
Koreograf: Krunislav Simić
Premijera: 1. decembar 1994.

GALA KONCERT – PRAZNIK IGRE,
više sola
Premijera: 29. april 1995.

FANTAZIJE ČAJKOVSKI
Hamlet – HAMLET
ROMEO I JULIJA, solo
Koreografija i režija: Vadim P. Fedotov
Premijera: 20. decembar 1995.

Njeguš – VESELA UDOVICA F. Lehar - A. Šurev
Koreografija i režija: Vadim Fedotov
Premijera: 1. mart 1996.

POEMA O LjUBAVI
PRUŽI MI RUKU TERPSIHORA
P. Vangelisa, solo
PREDSMRTNA LjUBAVNA PESMA 
S. Divjakovića, solo
Koreografija i režija: Vladimir Logunov
Premijera: 10. april 1996.

Car – KONjIĆ GRBONjIĆ Rodiona Ščedrina
Koreografija i režija: Viktor Litvinov
Premijera: 2. oktobar 1996.

Pas de deux – ŽIZELA Adolfa Adama
Koreografija: Milica Jovanović
Premijera: 26. oktobar 1996.

Harlekin – ŠČELKUNČIK / KRCKO ORAŠČIĆ P. I. Čajkovskog
Koreografija i režija: Viktor Litvinov
Premijera: 21. februar 1998.

BALETSKI KONCERT
Gopak – TARAS BULjBA V. Solovjeva Sedoja
Koreograf: V. Gsovski
Solo – ISTANBUL 1921., ruska narodna muzika
Koreograf: V. Usmanov
Premijera: 29. april 1998.

Momak – KARMINA BURANA Karla Orfa
Koreografija i režija: Ištvan Hercog
Premijera: 20. novembar 1998.

KOREOGRAFSKE INSPIRACIJE
JEVREJSKA IGRA, narodna muzika, solo
Koreograf: Robert Kljavin
Premijera: 6. mart 1999.

Dobošar – BAL KADETA Johana Štrausa
Koreografiju po D. Lišinu prenela Gabriela Teglaši-Velimirović
Premijera: 26. novembar 1999.

BALETSKO GALA VEČE
TELO, kompozicija: Misa Kriola
Ariela Ramireza, solo
Koreograf: Endru Piter Grinvud
Premijera: 20. januar 201.

Stojan – KOŠTANA Petra Konjovića
Libreto, koreografija i režija: Vladimir Logunov
Premijera: 24. februar 2001.

BALETSKE IMPRESIJE
ISTANBUL V. Usmanova
"LES BOURGEOIS" umetnička virtuozna minijatura na muziku Žaka Brela
Koreograf: Ben van Kaunberg
Premijera: 27. mart 2001.

On, momak sa ulice – GOSPOĐICA I HULIGAN Dmitrija Šostakoviča
Koreografija i režija: Viktor Litvinov
Premijera: 28. april 2001.

Biskup – DON HUAN ili Ljubav prema geometriji Borisa Kovača
Koreograf: Endru Piter Grinvud
Premijera: 10. novembar 2001.

Maks – MAKS I MORIC Đoakina Rosinija
Koreograf: Peter Markus
Premijera: 5. oktobar 2002.

Bratfiš – MAJERLING Franca Lista
Koreograf: Krunislav Simić
Premijera: 5. april 2003.

Skitnica – OŽALOŠĆENA PORODICA Stanislave Gajić
Koreografija i režija: Živojin Novkov
Premijera: 14. oktobar 2004.

Merkucio – ROMEO I JULIJA Sergeja Prokofjeva
Koreografija i režija: Ištvan Hercog
Premijera: 17. mart 2007.
IZVODI IZ KRITIKA

Kleopatra – "Iz mnoštva solista koji su, uglavnom, korektno odigrali svoje partije izdvajaju se Sofija Stojadinović, Bela Kurunci, a naročito izvandredno obdareni mladi igrač Dragan Vlalukin (Flavijus, sluga Cezara), koji je pokazao lak i veoma visok skok, nesvakidašnji scenski šarm i poletnost, što je i novosadska publika sa simpatijama pozdravila."
Milica Zajcev /Borba, 6. decembar 1988/

Kleopatra – "Dragan Vlalukin, kao Cezarov sluga Flavijus potpuno je iskazao svoj živi i igrački temperament, dobru tehniku i smisao za glumu".
Sonja Košničar /Dnevnik, 5. decembar 1988/

Veče u belom / Kolaž rapsodija “Rastislav Varga finog igračkog temperamenta i duhoviti Dragan Vlalukin, bili su glavni pokretači tog baleta.
Jelena Šantić /Politika ekspres, 19. novembar 1990./

Kolaž rapsodija /.../ treba istaći i solo-deonice Dragana Vlalukina, koji je svojom živahnošću pokrenuo ceo novosadski ansambl.
Milica Zajcev /Borba, 20. novembar 1990./

Grk Zorba – "Dragan Vlalukin kao Pavlos, bujnog temperamenta, odlične forme i tehnike, žive glumačke izražajnosti, bio je izuzetan partner mladoj udovici."
Sofija Košničar /Politika, 3. decembar 1994/

Fantazije Čajkovski /.../ ”ekspresivni Dragan Vlalukin kao Hamlet (njegova najbolja uloga do sada) ...”
Mirjana Zdravković /Pozorište, 1995/96, br. 1-5/

Izbiračica – "Dragan Vlalukin – Štancika, igrački je potvrđivao svoj smisao za izrazitu naročitost i stilsku potvrđenost ovog lika."
Milica Jovanović /Politika, 15. april 1997/

Krcko Oraščić – /.../ "dok je uvek odličan Dragan Vlalukin oduševljavao svojim izuzetnim karakterizacijama Harlekina i Kineza".
Voja Soldatović /NS nedeljnik, 28. februar 1998/

Baletske impresije – /.../ "uvek raspoložen za igru Dragan Vlalukin odigrao je sa izrazitim smislom za grotesku, minijaturu "Les Bourgeois" na muziku Žaka Brela".
M. Zajcev /Danas, 30. mart 2001/

Izbiračica – "Dragan Vlalukin bio je igrački i pantomimski sjajn Štancika."
Milica Zajcev /Danas, 20. mart 2000/

Maks i Moric – "Predstavu nose dva izvanredna igrača Dragan Vlalukin, sa smislom za komiku i iskreno "zezanje" na sceni i Milan Lazić uz finu distancu prema onome što igra. Ovaj duet je ne samo vodio predstavu, nego je svaki na svoj način, opravdao zahtevnu igračku veštinu."
Svenka Savić /Dnevnik, 8. oktobar 2002/

Majerling – "Mada predstava Majerling ne nudi mnogo prostora za druge muške uloge, ono što su ostvarili Milan Lazić (Bratviš) i Dragan Vlalukin (brat Marije Večere), ostaće u njihovim igračkim biografijama kao vredan doprinos."
Svenka Savić /Dnevnik, 10. april 2003/